آبله میمون در کودکان و زنان باردار

پس از همه‌گیری کووید ۱۹، آبله میمون به عنوان یک ویروس غیرعادی دیگر ظاهر شد که در حال شیوع است و در سرتاسر جهان خبرساز شده است. بیش از 80 مورد تایید شده از حدود 12 کشور گزارش شده است. اینها شامل چندین کشور اروپایی، ایالات متحده، استرالیا، کانادا و ایران می شود. کارشناسان مختلف بهداشت و سازمان جهانی بهداشت انتظار دارند که موارد ابتلا در کشورهای غیرآندمیک افزایش یابد. هند هنوز هیچ موردی را گزارش نکرده است، اما مقامات نظارت دقیقی بر وضعیت دارند.

همانطور که همه ما می دانیم، کودکان و مادران باردار به شدت به عوامل محیطی حساس هستند. آنها باید اقدامات احتیاطی مناسب را برای دوری از عفونت های احتمالی انجام دهند. اما آیا مادران و کودکان به آبله میمون مبتلا می شوند؟ برای کسب اطلاعات بیشتر در این مورد، باید بدانید که آبله میمون چیست؟ چگونه شیوع می‌یابد و چه راه درمانی وجود دارد…

علائم آبله میمون

علائم آبله میمون مشابه اما خفیف تر از آبله است. علائم عفونت معمولاً 6 تا 13 روز طول می کشد، اما دوره کمون می تواند بین 5 تا 21 روز باشد.

علائم با این موارد شروع می شود:

  • تب
  • لرز
  • دردهای عضلانی
  • سردرد
  • كمر درد
  • فرسودگی
  • تورم غدد لنفاوی

پس از 1 تا 3 روز از ظهور تب، فرد شروع به بثورات و جوش های پوستی روی صورت می کند که سپس به سایر قسمت های بدن گسترش می یابد. به غیر از صورت، بثورات می توانند کف دست، کف پا، غشاهای مخاطی دهان، قرنیه و اندام تناسلی را درگیر کنند. این یک عفونت خود محدود شونده با علائمی است که می تواند از 2 تا 4 هفته طول بکشد. در کودکان این عفونت ممکن است به دلیل نقص ایمنی و بیماری زمینه ای شدت پیدا کند.

از آنجایی که این عفونت نادر است، در موارد شدید، نسبت مرگ و میر آبله میمون حدود 3-6 درصد است.

چگونه منتقل می شود؟

آبله میمون بسیار مسری است. راه های مختلفی برای انتقال این عفونت ویروسی وجود دارد. یک فرد ممکن است با تماس با حیوان، شخص یا هر شیء آلوده به ویروس به عفونت مبتلا شود. ویروس می تواند از طریق غشاهای مخاطی (چشم، بینی، دهان)، خراشیدگی (پوست شکسته)، یا مجاری تنفسی وارد بدن میزبان شود.

انتقال از حیوان به انسان می تواند از طریق:

  • گاز گرفتن یا خراش حیوان آلوده
  • تماس مستقیم با مایعات بدن یا مواد ضایعه
  • تماس با بستر آلوده حیوان آلوده

انتقال آبله بین انسان ها از طریق:

  • به اشتراک گذاشتن قطرات تنفسی هر فرد مبتلا به آبله میمون، مانند هنگام سرفه و عطسه.
  • تماس مستقیم با مایعات بدن فرد آلوده، ضایعات، تاول های پوستی یا دلمه ها.
  • تماس غیرمستقیم با لمس لباس یا ملافه فرد مبتلا.

رفتار

با توجه به CDC، در حال حاضر، هیچ درمان مطمئن و اثبات شده ای برای آبله میمون وجود ندارد. با این حال، ضد ویروس ها و واکسن های تایید شده برای آبله می توانند برای درمان علائم آبله میمون استفاده شوند. از آنجایی که این عفونت می تواند از طریق لمس گسترش یابد، در صورت ابتلا به آبله میمون، جداسازی ضروری است.

واکسیناسیون

از آنجایی که آبله و آبله میمون علائم مشابهی دارند، واکسیناسیون تایید شده علیه آبله، از جمله ایموانکس، نشان داده است که به طور موثر در برابر آبله میمون نیز محافظت می کند.

طبق گفته سازمان جهانی بهداشت، از بین واکسن های جدید توسعه یافته، یکی برای پیشگیری از آبله میمون تایید شده است. یک عامل ضد ویروسی دیگر که برای درمان آبله ساخته شده است برای درمان آبله میمون نیز مجوز دارد. پیشنهاد میکنیم با خواندن مقاله: واکسن های کودکان اطلاعات بیشتری کسب کنید.

آیا زنان باردار و والدین باید نگران آبله میمون باشند؟

آبله میمون می تواند کشنده باشد. با این حال، اکثر موارد در عرض دو تا چهار هفته بدون هیچ عواقب جدی بهبود می یابند. طبق گفته سازمان جهانی بهداشت، کودکان، زنان باردار و افرادی که دارای سرکوب سیستم ایمنی هستند در معرض خطر بالایی برای ابتلا به این عفونت هستند. آبله میمون در دوران بارداری ممکن است باعث عوارض، مرده زایی یا آبله میمون مادرزادی شود.

والدین باید از هرگونه تغییر محسوس در فرزندان خود آگاه باشند. در صورت بروز هر یک از علائم ذکر شده، باید بدون تاخیر با پزشک تماس بگیرید.

برای پیشگیری چه کاری می توانید انجام دهید؟

اقدامات متعددی برای پیشگیری از این عفونت وجود دارد.

  • هنگام آمدن از بیرون به طور منظم بهداشت دست و بدن را رعایت کنید.
  • گوشتی را مصرف کنید که با چک های تمیز تهیه شده و کاملا پخته شده باشد.
  • هنگام بیرون رفتن از خانه ماسک بزنید زیرا انتقال تنفسی آبله میمون یک گزینه است.

از تماس مستقیم با حیواناتی که به راحتی می توانند ویروس را در مناطقی که عفونت در آنها افزایش می یابد، خودداری کنید.

از تماس مستقیم با حیوانات بیمار و تماس غیرمستقیم با ملافه یا اشیاء دیگر آنها خودداری کنید.

با افرادی که بیمار هستند و ممکن است علائم آبله میمون را داشته باشند از نزدیک در تماس نباشید. همچنین، وسایل آنها را به اشتراک نگذارید.

از گوشت بوته (گوشت حیوانات وحشی) خودداری کنید.

نظارت به موقع، اقدامات پیشگیرانه و واکسن می تواند به کنترل شیوع آبله میمون در انبوه کمک کند. در سطح فردی، از بهداشت مناسب اطمینان حاصل کنید و از ماسک صورت استفاده کنید تا از هرگونه احتمال ابتلا به این عفونت ویروسی جلوگیری کنید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.